Prolog.

Hej. Nie dodawałam nic z powodu braku czasu. Ostateczne nadrabianie zaległości i nowe sprawdziany nie dawały spokoju, ale w końcu mam dla was prolog. Pisany jest on w trzeciej osobie. Mam nadzieję, że się spodoba, wyrażajcie opinie w komentarzach.




I znowu nastał najgorszy dzień w roku. Pierwszy września. Bohaterowie niczym żałobnicy przechodzili po kolei przez potral zwany potocznie drzwiami w stronę dużej auli. Nieliczni wymieniali się między sobą wspomnieniami z wakacji, bądź uwagami na temat nauczycieli. Grupka cheerleaderek wraz z Chelsea i Ashley na czele wprowadzała na korytarzu zgiełk i zamieszanie piszcząc, jak to za sobą tęskniły. Katherine i Jazmine, wraz z grupką bliższych przyjaciół stały przy drzwiach, zupełnie jakby nadal miały nadzieję, że wciąż mogą uciec. Grono pedagogiczne jak zwykle przechadzało się po korytarzu ze sztucznym uśmiechem.
Powrót do szkoły nie oznaczał jednak jedynie powrotu do nauki, lekcji i testów. Tego dnia wszyscy powrócili do zdarzeń sprzed wakacji. Znowu spotkali się przyjaciele, którzy nie mieli możliwości porozmawiać w wakacje. Atmosferę tego dnia wyrażały także wymowne spojrzenia dwójki nieśmiałych osób, będących pozornie przyjaciółmi, lecz tak na prawdę bojących się odrzucenia.
Nie wydarzyło się raczej nic ciekawego, no może poza tym, że Trish nie mogąc znieść ciągłej nudy, weszła na ramiona Nate’owi i za pomocą zapalniczki włączyła alarm przeciwpożarowy. Włączyła się syrena, a zraszacze zaczęły wariować. Nikt będący w tym pomieszczeniu nie miał nawet najmniejszych szans na to że wyjdzie stamtąd suchy. Dyrektorka była tak wściekła, że żyłka prawie explodowała jej na czole. Jakimś cudem jednak sprawcy tego zamieszania zbiegli z miejsca zbrodni.
Cała paczka nie mogła wytrzymać ze śmiechu widząc wkurzających się nauczycieli, oraz Chels i Ashley po których twarzach niczym potok spływał fluid.
Tak więc stał się to najlepszy najgorszy dzień ich życiu.
Zaczęła się nauka... Pierwszy tydzień, drugi tydzień, miesiąc i bum.
To miał być najdziwniejszy i najbardziej rozrywkowy październik. Dwie wycieczki szkolne, kilka imprez urodzinowych.. Bajka dla towarzyskich. Ostatecznie jednak Jazz wylądowała w szpitalu na zapalenie płuc, a niedługo potem choroba złapała też Kate. W sumie dziewczyny opuściły może 3 tygodnie szkoły.
Niedługo potem w pełni sił wróciły do szkoły, by dręczyć, obgadywać i utrudniać pracę nauczycielom. 
Taka to już ich wredna natura. Ostatecznie, prolog, czyli zapowiedź dalszych wybryków, perypetii i losów bohaterów kończy dzień dzisiejszy. 19.11.2012.



A więc tak. Macie prolog. Komentujcie (proszę, to ważne), wyrażajcie swoje opinie. Nie będę was dłużej męczyć, Dobranoc <3